ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ 04/10/2020

 Second Sunday Of Luke 04/10/2020

 

Η ευαγγελική περικοπή που διαβάσαμε σήμερα είναι από το έκτο κεφάλαιο του ευαγγελιστή Λουκά. Είχε αρχίσει να κλιμακώνεται το μίσος των θρησκευτικών ηγετών εκείνης της εποχής, των Φαρισαίων κατά του Κυρίου μας, οι οποίοι έψαχναν να βρουν μια αφορμή να Τον συκοφαντήσουν και να Τον καταδικάσουν με την κατηγορία ότι κατέλυε την εντολή του Σαββάτου επειδή κατά την ημέρα αυτή θεράπευε τους πονεμένους ανθρώπους.

   Και ο Χριστός γνωρίζοντας σε βάθος την σκληρότητα των καρδιών και των πονηρών σκέψεών τους, τους ρώτησε ποιό είναι ορθότερο, σύμφωνα με το νόμο και τις εντολές, να κάνεις καλό ή να κάνεις κακό; Να σώσεις μια ζωή ή να την καταστρέφεις;

   Και στη συνέχεια απευθυνόμενος στους Αποστόλους, με τους μακαρισμούς, από τους οποίους αντλεί το περιεχόμενό της η σημερινή περικοπή, τους προτρέπει και διαμέσου αυτών και εμάς, να συμπεριφερόμαστε στους συνανθρώπους μας. όπως ακριβώς επιθυμούμε και οι άλλοι να συμπεριφέρονται προς εμάς, δηλαδή μας λέει ότι αν θέλουμε οι άνθρωποι να μάς αγαπάνε, να μάς σέβονται, να μάς συγχωρούν, τότε κι εμείς πρώτοι θα πρέπει να είμαστε άνθρωποι της αγάπης. Για να αξιωθούμε να αποκαλούμεθα γνήσιοι Υιοί του Θεού, θα πρέπει να ξεχωρίζουμε και να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Θεού Πατέρα, ο Οποίος αγαπάει όλους τους ανθρώπους, χωρίς να τους ξεχωρίζει με ηθικιστικά κριτήρια σε καλούς και κακούς, όπως κάνουμε εμείς κρίνοντας τους άλλους, καθώς όπως λέγει «τὸν ἥλιον Αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους.» — (Ματθ. Ε΄: 45). Η ύψιστη μορφή αγάπης είναι η αγάπη προς εκείνους που μας μισούν, που μας εχθρεύονται, που μας συκοφαντούν. Διότι εάν η αγάπη μας στρέφεται μόνο σε εκείνους που μας αγαπούν, όπως κάνουν οι αμαρτωλοί, και ευεργετούμε μόνο εκείνους που μας φέρονται καλά, τότε μέσα μας δεν υπάρχει η χάρις του Θεού.

   Η αληθινή μορφή της αγάπης, η αγάπη δηλαδή προς τους εχθρούς, δεν έχει προϋποθέσεις και όρους, δεν αναμένει κάποια ανταμοιβή και ανταλλάγματα, αλλά κύρια χαρακτηριστικά της είναι η υπομονή, η θυσία, η καρτερία, και κυρίως η επιείκεια, η συγχωρητικότητα, το να μπορούμε όλους, εχθρούς και φίλους, να τους συν-χωράμε μέσα στην καρδιά μας και όλοι μαζί να ευρισκόμαστε μέσα στην αγκαλιά του Θεού. Και τούτο δεν είναι μία φιλοσοφία ή μια θεωρία, αλλά τρόπος ζωής που πρώτος έμπρακτα μας τον έδειξε ο Κύριός μας, που εκουσίως έπαθε, σταυρώθηκε και ταυτόχρονα συγχώρησε, προσευχόμενος στον Θεό Πατέρα, τους διώκτες του. Αυτός είναι ο νέος τρόπος ζωής, που μας κληροδότησε ο Χριστός. Εάν τον δεχτούμε τότε γινόμαστε υιοί του Θεού Πατέρα και μαθητές του Υιού Του, τότε αποκτάμε τα εφόδια για να μπορέσουμε να ζήσουμε στη Βασιλεία του Θεού. Η θυσιαστική προς όλους αγάπη είναι το εισιτήριο μας προς τον ουρανό. Ο όσιος Ισαάκ ο Σύρος έλεγε : «Ας καταδιώκεσαι, εσύ μην καταδιώξεις˙ ας σταυρώνεσαι, εσύ μη σταυρώσεις˙ ας αδικείσαι, εσύ μην αδικήσεις˙ ας συκοφαντείσαι, εσύ μη συκοφαντήσεις… Μη μισήσεις τον αμαρτωλό. Όλοι είμαστε υπεύθυνοι ... Αγάπα τους αμαρτωλούς, μίσησε όμως τα έργα τους και μην τους περιφρονείς για τα ελαττώματα τους, μήπως κάποτε και συ πειραχθής όπως εκείνοι τώρα. Θυμήσου ότι και συ είσαι κοινωνός της γήϊνης φύσεως του Αδάμ και να ευεργετείς όλους». 

   Αγαπητοί μου εν Χριστώ αδελφοί, ας προσευχηθούμε στον Θεό να μας χαρίσει ως δωρεά την αληθινή αγάπη, ώστε να αξιωθούμε της ουρανίου Βασιλείας Του. Αμήν!

Read 218 times Last modified on Friday, 02 October 2020 23:47
Top