Κήρυγμα για την Κυριακή του Πάσχα

"Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, Άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής, της αιωνίου απαρχήν"


Μας αξίωσε η ανέκφραστη αγάπη του Νικητή του θανάτου, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, να φτάσουμε σ’ αυτή την ευλογημένη νύχτα, να φτάσουμε σ’ αυτή την ευλογημένη ώρα, στην ευλογημένη στιγμή να εορτάσουμε την ένδοξη και λαμπροφόρα Του Ανάσταση! Το «Χριστός Ανέστη», που αποτελεί τον νικητήριο παιάνα του ανθρωπίνου γένους, μα κυρίως των πιστών Χριστιανών, αντηχεί στους ιερούς μας Ναούς όπου γης προς ενίσχυση και ευλογία των ευσεβών και Ορθοδόξων Χριστιανών και προς καταισχύνη των εχθρών της αληθείας.
Η Ανάσταση του Χριστού αποτελεί τον πανίσχυρο και αμετάθετο κυματοθραύστη, επάνω στον οποίο έσπασαν και έχασαν τήν ισχύ τους τα άγρια κύματα του θανάτου. Η Πίστη μας, η Ορθόδοξη Χριστιανική μας Πίστη, εδραιώνεται και οικοδομείται πάνω στον «κενόν τάφον» του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού.
«Αύτη η κλητή και αγία ημέρα, η μια των Σαββάτων,η βασιλίς και κυρία, εορτή εορτών και πανήγυρις εστί πανηγύρεων!…» ψάλλουμε στην όγδοη ωδή του πασχαλιάτικου Όρθρου.Το Πάσχα εἶναι το κέντρο, η καρδιά και ο πυρήνας του εκκλησιαστικού έτους. Από την ημερομηνία αυτή εξαρτάται όλος ο λειτουργικός κύκλος, επειδή απὸ αυτή καθορίζονται όλες οι κινητές εορτές του ημερολογίου.
Το Πάσχα δε θυμόμαστε απλώς μία νίκη ή μία απελευθέρωση αλλά την τελεσίδικη νίκη της Ζωής επί του θανάτου. Τη λύτρωση μας από τη φοβερή τυραννία του διαβόλου, την οποία κυρίως ζούμε καί βιώνουμε ως δική μας την νίκη, όσοι συνταφήκαμε με τόν Χριστό στη νέκρωση των παθών. Μετέχουμε κι εμείς στον θρίαμβο τῆς Ελευθερίας επί της πικρής και φρικτής δουλείας. Ο Αναστάς Κύριος μας χαρίζει και κάνουμε δικά μας τα αιώνια αγαθά. Τα ουράνια εκείνα αγαθά, τα οποία απέρρευσαν από την Ανάσταση του Κυρίου.
Και ποιον ελευθέρωσε με τη νίκη Του από την αμαρτία και το θάνατο ο αναστημένος Κύριος; Μήπως το λαό ενός έθνους ή μιας φυλής; Μήπως τους ανθρώπους κάποιας συγκεκριμένης κοινωνικής τάξης; Όχι, σε καμιά περίπτωση. Τέτοια ελευθερία θα ήταν βασικά αποτέλεσμα μιας νίκης εγκόσμιων κατακτητών. Ο Κύριος δεν ονομάστηκε «φιλοεβραίος», «φιλόπτωχος» ή «φιλοαριστοκράτης». Ήταν ο φίλος του ανθρώπινου γένους. Τη νίκη Του την ήθελε για όλους τους ανθρώπους, χωρίς καμιά διάκριση στις διαφορές και τις ιδιαιτερότητες, όπως κάνουν οι άνθρωποι μεταξύ τους. Τη νίκη Του την κέρδισε για το καλό και τη βοήθεια όλων των πλασμάτων του Θεού, όλων των ανθρώπων. Και την πρόσφερε σ’ όλους αυτούς.
Ζούμε τη μυστική χαρά σήμερα, έχουμε την Αναστάσιμη φωνή του Χριστού άγκυρα ελπίδας στη ζωή μας. Δεν μένουμε στα λαογραφικά έθιμα αλλά μετανοημένοι, σταυρωμένοι ως προς τα πάθη μας, πανηγυρίζουμε και γιορτάζουμε “μη εν ζύμη παλαιά, μηδέ εν ζύμη κακίας και πονηρίας, “αλλ’ εν αζύμοις ειλικρινείας και αληθείας”, όπως λέει ο Παύλος. Και ζυμώνουμε ως μικρά ζύμη, όλο το φύραμα, καλώντας όλο τον κόσμο να μετάσχει στη χαρά. Γινόμαστε οι χριστιανοί σήμερα το προζύμι, που φτιάχνει τον άρτο της ζωής, την Εκκλησία, την Ελπίδα, την Αλήθεια. την Ελευθερία της Ανάστασης.
Η Κυριακή του Πάσχα είναι η ημέρα, κατά την οποία εορτάζεται η Λαμπροφόρος Ανάσταση του Ιησού Χριστού, η νίκη της ζωής επί του θανάτου, η πτώση και καθαίρεση του Άδη από τον Αναστημένο Χριστό και η επανόρθωση του Αδάμ και μαζί του ολόκληρου του ανθρώπινου γένους από το προπατορικό αμάρτημα. "Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, Άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής, της αιωνίου απαρχήν". Είναι η μεγαλύτερη εορτή του Χριστιανισμού.
Μας λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στον Κατηχητικό του λόγο που διαβάζεται το βράδυ της Ανάστασης: «Πού σου, θάνατε, το κέντρον; Πού σου, Άδη, το νίκος;». Πού είναι λοιπόν, θάνατε, το δηλητηριώδης κεντρί σου; Πού είναι Άδη η νίκη σου; «Ανέστη Χριστός και συ καταβέβλησαι». Αναστήθηκε ο Χριστός και συ κατανικήθηκες. Αναστήθηκε ο Χριστός και χαίρονται οι άγγελοι. Αναστήθηκε ο Χριστός και κανένας μέσα στο μνήμα, διότι πάντες θα αναστηθούν κατά τη Δευτέρα Αυτού Παρουσία.
Όταν θα έλθει εκείνη η ώρα της γενικής Αναστάσεως των Νεκρών, ο πιστός θα λάβει το άφθαρτο σώμα του ένδοξο και πνευματικό, για να ζει αιωνίως μέσα στη μοναδική και ανέκφραστη αιώνια μακαριότητα της Βασιλείας των Ουρανών, βιώνοντας τη δόξα του Θεανδρικού Προσώπου τοῦ Ιησού Χριστού, «συν πάσι τοις Αγίοις». Αυτό ουσιαστικά είναι το Πάσχα των συνειδητών πιστών, οι οποίοι είναι έτοιμοι, σε κάθε εποχή και σε οποιαδήποτε στιγμή, να προσφέρουν και αυτή τη ζωή τους γιά την αγάπη καί τη δόξα του Χριστού. 
Ο Χριστός με την Ανάστασή του καθαιρεί τον Άδη και σαλπίζει τον ερχομό μιας άλλης βιοτής. Μιας άλλης ζωής. Αιώνιας. Καινούριας Έτσι, νικώντας τον θάνατο, κατατρόπωσε τον φόβο. Ο Χριστός νικά τον θάνατο και μας θωρακίζει από τη φθορά της αμαρτίας και την ανασφάλεια της καθημερινότητας. 
Ας πορευθούμε γεμάτοι με αγάπη και θάρρος, κανείς να μη φοβάται τον θάνατο, κανείς να μη θρηνεί απεγνωσμένα γιά τα αμαρτήματά του. Ας χαιρόμαστε, ας ψάλλουμε, ας δοξολογούμε τόν Αναστάντα. Αλλά καί ας συνδεόμαστε διά της πίστεως και των μυστηρίων της Εκκλησίας στενότερα μαζί του, ώστε να μπορούμε να διακηρύττουμε παντού με πεποίθηση και ενθουσιασμό, με τα λόγια μας και με τη ζωή μας, το «Χριστός Ανέστη!».

 

Του Αρχιμανδρίτου π. Ιερόθεου Παπαθανασίου

Ηγουμένου Ιεράς Μονής Ταξιαρχών

Read 32 times Last modified on Saturday, 01 May 2021 16:11
Top