ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

Κυριακή μετά τα Φώτα σήμερα, καi το ευαγγελικό ανάγνωσμα μας μεταφέρει στην αρχή τῆς δημόσιας δράσεως του Κυρίου.  Ο Ιησούς Χριστός αφού έμαθε  για τη σύλληψη και φυλάκιση του Ιωάννου του Προδρόμου, αρχίζει πλέον τη δημόσια δράση του για να αναδείξει ότι το έργο του Προδρόμου υπήρξε το προοίμιο και η εξαγγελία της δικής του παρουσίας. Η έλευση του Χριστού στη γη σημαίνει το τέλος τους «σκότους», της αμαρτίας και ειδωλολατρίας και την ανατολή του «φωτός», της αλήθειας και της ελπίδας. Το κήρυγμα του Χριστού δεν έχει σχέση με τις τυπολατρικές διατάξεις των Γραμματέων και Φαρισαίων της εποχής του αλλά μιλά για μετάνοια, για επιστροφή στο Θεό και εναρμόνιση με το θείο θέλημά του.

Σε κάποιο  σημείο της περικοπής διαβάζουμε «ο λαός ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα»  με τη λέξη «καθήμενος» ευαγγελιστής Ματθαίος  θέλει να τονίσει ότι είναι χειρότερη η κατάσταση κάποιου, όταν κάθεται και κατακρατείται μέσα στο σκοτάδι, παρά εκείνου που περπατά σ΄ αυτό. Ο ιερός Χρυσόστομος αναφέρει:Τέτοια ήταν δηλαδή η κατάπτωση των ανθρώπων πριν από την έλευση του Χριστού, ώστε δεν βάδιζαν καν μέσα στο σκοτάδι αλλά κάθονταν μέσα σε αυτό. Αυτό αποτελεί την απόδειξη της απελπισίας τους για τη σωτηρία και απαλλαγή τους από αυτό.

Το σκοτάδι βέβαια στο οποίο γίνεται αναφορά δεν είναι το αισθητό, αλλά το σκοτάδι της πλάνης, της άγνοιας του πραγματικού Θεού, της ασέβειας, της ειδωλολατρίας, της αμαρτίας, καταστάσεις μέσα στις οποίες ζούσαν οι άνθρωποι πριν από την έλευση του Χριστού.

 Η έλευση του Χριστού στον κόσμο σηματοδοτεί τη λήξη του νοητού αυτού σκότους, «φως ανέτειλεν αυτοίς».Τη φοβερή κατάσταση του σκότους μέσα στο οποίο ζούσαν οι άνθρωποι έρχεται να καταλύσει και να ανατρέψει το «μέγα φως» της παρουσίας του Ιησού Χριστού. Η απελπισία αντικαθίσταται πλέον με την χαρμόσυνη ελπίδα της παρουσίας του Κυρίου και της προσφερόμενης από αυτόν λύτρωσης και σωτηρίας.

Ο Ιησούς Χριστός αρχίζει τη δράση του από τη στιγμή που ο Ιωάννης ο Πρόδρομος συλλαμβάνεται και φυλακίζεται.  Ο ιερός Χρυσόστομος  σημειώνει ότι δεν κήρυξε ούτε θαυματούργησε προηγουμένως για να μη δημιουργηθεί σύγχυση και διχογνωμία στο λαό. Αντιθέτως ξεκινά το κήρυγμά του με εκείνο του Προδρόμου για να φανερώσει ότι εκείνος υπήρξε το προοίμιό του, εκείνος δηλαδή που προετοίμασε τη δική του παρουσία. Ήδη εξάλλου σε πολλούς υπήρχε η σύγχυση για το πρόσωπο του Ιωάννου του Προδρόμου και πολλές συζητήσεις γίνονταν γι΄ αυτόν, αν δηλαδή τελικά αυτός ήταν ο Μεσσίας. Κατά τον τρόπο αυτό ο Χριστός ξεδιαλύνει ότι ο Ιωάννης υπήρξε ο  ο Πρόδρομος και κήρυκας της δικής του παρουσίας.


Αρχίζοντας το κήρυγμά του και τη δράση του ο Χριστός δεν επιθυμεί να φορτώσει τους ανθρώπους, όπως οι Φαρισαίοι, με βαριά και δυσβάστακτα φορτία. Δεν κηρύττει καθήκοντα και υποχρεώσεις αλλά ευαγγελίζεται σε αυτούς που τον ακούν τους ουρανούς και την εκεί βασιλεία. Ταυτόχρονα απορρίπτει τη θεωρία των Ιουδαίων περί επίγειας βασιλείας και καλεί τους πάντες να μετάσχουν στην ουράνια βασιλεία.

Η σημερινή εὐαγγελικὴ περικοπή τελειώνει με το κάλεσμα του Ιησού για μετάνοια. Το «μετανοείτε ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών», μας μεταφέρει από το κήρυγμα του Προδρόμου στην εν Χριστώ πραγματοποίησή του. Η βασιλεία των ουρανών, η Βασιλεία του Θεού φανερώνεται και πραγματοποιείται στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού ήδη από την παρούσα ζωή, ενώ ταυτόχρονα αναμένεται η μελλοντική Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου.

«Από τότε άρχισε ὁ Ἰησοῦς να κηρύττει καὶ να λέγει· Μετανοεῖτε, γιατί έφτασε η Βασιλεία των Οὐρανῶν». Είναι η ίδια φράση που χρησιμοποιούσε στο κήρυγμά του ὁ Πρόδρομος Του, Ιωάννης. Αλλά και οι προφήτες, στην Παλαιά Διαθήκη, σε μετάνοια καλούσαν το λαό. Το ίδιο κάλεσμα σε μετάνοια απευθύνουν οι άγιοι της Εκκλησίας μας πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια τώρα σε όλους τους ανθρώπους. Είναι, λοιπόν, η μετάνοια το κλειδί της εισόδου της σωτηρίας μας. Και όλη η χριστιανική πορεία είναι πορεία μετάνοιας με τέρμα τον ουρανό.

Όμως τι σημαίνει μετάνοια; Μετάνοια είναι το ξαναγύρισμα της αγάπης μας στο Θεό και στους ανθρώπους. Η ριζική αλλαγή του τρόπου ζωής μας . Η συναίσθηση της αμαρτωλότητας μας και η αλλαγή της πορείας μας προς τήν αληθινή ελευθερία.

Η μετάνοια είναι βαθειά υπαρξιακή κατάσταση. Δεν εξαντλείται στην αναφορά της απαρίθμησης μερικών εξωτερικών σφαλμάτων μας, που τυχόν υπέπεσαν στην αντίληψή μας. Όχι!  Αυτά εἶναι απλές επιβεβαιώσεις. Η αληθινή μετάνοια ξεκινάει από τις ρίζες της πτώσης μας. Μπαίνει στα θεμέλια της υπάρξεώς μας. Νοιώθοντας έτσι, νοιώθουμε πάντα συντετριμμένοι και τεταπεινωμένοι. Συγχρόνως όμως χαρούμενοι και ευτυχισμένοι.

 Ας προσέξουμε, όμως, μια λεπτομέρεια: όπως ο φυσικός ήλιος λάμπει, αλλά δεν μπορεί να φωτίσει το εσωτερικό των οικημάτων αν δεν ανοίξουμε τις πόρτες και τα παράθυρα, έτσι και ο νοητός ήλιος, ο Κύριος και Θεός μας, που με τον ερχομό Του στον κόσμο ανέτειλε το ανέσπερο φως της Βασιλείας Του, μας αφήνει, μέσα από την ελεύθερη βούληση και απόφασή μας, να αποδεχθούμε τον Θείο φωτισμό και να κινηθούμε προς Αυτόν, την πηγή του φωτός και της δικαιοσύνης.

 Και μάλιστα με τρόπο που σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου και προϋποθέτει τη δική μας συναίνεση και αποδοχή, τη δική μας συμμετοχή. Αρκεί να σηκωθούμε από το σκοτάδι της απελπισίας και να κινηθούμε προς το Φως της ζωής και της αληθείας, που είναι ο ίδιος ο Χριστός. Ας ανοίξουμε λοιπόν την καρδιά μας και την ψυχή μας στο  Φως  το αληθινό  στον Κύριο μας μέσω της πύλης που λέγεται μετάνοια. Αμήν.

Του Αρχιμανδρίτου π. Ιερόθεου Παπαθανασίου

Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Παμμεγίστων Ταξιαρχών

Read 44 times Last modified on Saturday, 08 January 2022 10:08
Top